Państwo

Polityka kieruje rożnymi dziedzinami życia. Także ma ogromny wpływ na stabilność cenową każdego państwa. Tego rodzaju polityka pieniężna wyrażana jest  przez państwowy bank centralny lub inną instytucja, która posiada specjalne umocowania prawne do wykonywania tak ważnej dla całego społeczeństwa funkcji. Zadaniem instytucji wyrażającej państwową politykę pieniężną jest wpływ  na podaż pieniędzy oraz obowiązujący kurs walutowy.
Działalność  instytucji upoważnionej do prowadzenia polityki pieniężnej państwa określone jest w celach, które stanowią podstawę jej działalności. Najważniejszym z nich jest cel finalny, do którego dążenia napędza polityka ekonomiczna państwa. Kolejnym celem jest wyznaczenie specjalnej kategorii ekonomicznej stanowiącej odpowiednią  relację w stosunku do zamierzeń finalnych. Wykorzystanie specjalnych narzędzi traktowanych jako cel operacyjny uzależnione jest w głównej mierze od postawionego przez państwo celu finansowego. Narzędzia operacyjne dotyczą kontrolowania stóp procentowych oraz podaży pieniądza na rynku państwowym. Do ich zadań należy stabilizowanie poziomu kursów walutowych. Wywierają wpływ na ustalanie odpowiedniego poziomu stóp procentowych oraz ilości pieniędzy będących rezerwą państwową. Działania instytucji mogą przybrać kierunek polityki restrykcyjnej inaczej nazywanej antyinflacyjnej lub polityki miękkiej czyli ekspansywnej poprzez obniżanie stóp procentowych i zwiększanie podaży pieniądza na rynku.

Sam pieniądz w polityce pieniężnej każdego państwa pełni trzy główne funkcje. Traktowany jest jako środek wymiany i płatniczy, miernik określonych wartości a także środek, który ma za zadanie przechowywanie tej wartości. Pieniądz może występować w formie gotówkowej  w postaci bilonu metalowego oraz tak zwanych biletów bankowych oraz pod postacią bezgotówkową. Za pieniądz bezgotówkowy uważa się wszelkiego rodzaju depozyty bankowe ulokowane w rożnych bankach oraz te, które lokowane są w instytucji upoważnionej do kierowania polityką pieniężną na przykład w banku centralnym.
Instrumenty polityki pieniężnej, które maja wpływ na kontrolę  podaży pieniądza w państwie oraz ustalania stóp procentowych mogą być bezpośrednie oraz administracyjne. Instrumenty bezpośrednie mają za zadanie kierowania płynnością bankową od której uzależniona jest podaż kredytów oraz ich koszt. Z kolei instrumenty o charakterze administracyjnym związane są przeprowadzaniem bezpośredniej kontroli  nad całym systemem bankowym danego państwa.

Efektywne regulowanie wysokości dochodów w stosunku do wydatków budżetowych jest zadaniem polityki budżetowej. Ten rodzaj polityki zawiera zarówno zadania spełniane przez politykę podatkową jak również wydatki budżetowe.  Podstawowym zadaniem polityki budżetowej jest racjonalne wykorzystywanie dostępnych dochodów w stosunku do niezbędnych wydatków publicznych oraz wykonania zadań, które stawiane są przed każdym państwem. Zarówno dochody jak wydatki muszą zapewnić odpowiednie funkcjonowanie usług publicznych, ochronę instytucji państwowych oraz rozwój wybranych dziedzin działalności gospodarczej. Za najważniejsze narzędzie realizujące politykę budżetową uważny jest budżet każdego państwa.
Ze względu na cel jaki stawia państwo polityce budżetowej można ją podzielić na aktywną politykę budżetową oraz pasywną. Przy aktywnej polityce budżetowej państwo stosuje określone narzędzia, które maja na celu oddziaływanie na popyt globalny. Należy do nich miedzy innymi zmiana wysokości stawek podatkowych a także całej ich struktury, określenie wydatków przeznaczonych na inwestycje publiczne czy wartość przelewów finansowych przeznaczonych przykładowo dla samorządów. Ma to na celu ustabilizowanie cen a także wpływa na ograniczenie bezrobocia. Aktywna polityka budżetowa  może przyjąć charakter ekspansywny, który dąży do pobudzenia rozwoju gospodarczego oraz wzrostu dochodów państwa lub charakter restrykcyjny znacznie ograniczając popyt globalny.

Pasywna polityka budżetowa  wychodzi z założenia, że zarówno dochody jak i również wydatki budżetowe same reagują na poziom gospodarczy państwa. Przy tego rodzaju polityce budżetowej nie wymaga się od rządu podejmowania jakichkolwiek działań stabilizujących zarówno na dochody jak wydatki budżetowe.
Polityka budżetowa każdego państwa spełnia kilka funkcji. Jedną z nich jest funkcja alokacyjna, która ma za zadanie dysponowanie niektórymi czynnikami produkcyjnymi jedynie przez państwo. W ten sposób niektóre usługi mogą być sprawiedliwie wykorzystywane przez całe społeczeństwo. Ten rodzaj funkcji polityki budżetowej urzeczywistnia swoje działanie poprzez podział określonych czynników produkcji pomiędzy sektor prywatny i publiczny, podział tych czynników w ramach sektora publicznego oraz oddziaływanie na podział czynników produkcyjnych w obszarze sektora prywatnego.

Polityka liberalna ma za zadanie zrealizowanie praw każdego człowieka w świecie. Jej głównym celem jest umożliwienie każdemu rozwijanie się w wolnym od przymusu społeczeństwie. Myślą przewodnią polityki liberalnej jest umożliwienie realizacji prawa człowieka na całym świecie. U jej podstaw stoi założenie, że każda osoba w świecie ma własne idee i priorytety, które kierują jej życiem. Ponieważ każdy człowiek przynależy do określonej społeczności w swoim życiu jest zdany na współpracę z pozostałymi jej członkami. Idea liberalizmu odrzuca nakładanie określonych przymusów przez państwo wymieniając go na zasadę dobrowolności. Polityka liberalna oferuje wolny handel, swobodę wymiany zdania, odpowiednie zrozumienie oraz odpowiedzialność. Jej celem jest obustronne zaufanie i uznanie wartości oraz celów innych niż własne.
Jedynie poszanowanie prawa każdego człowieka pozwala na jego nieskrępowany przymusem rozwój. Polityka liberalna uznaje wolność wyrażania swoich opinii a także idei jako nieskrępowaną drogę prowadzącą do postępu i rozwoju każdej jednostki określonego społeczeństwa. Ważnym elementem jest dla niej poszanowanie prawa do własności prywatnej.
Ważną cechą dla polityki liberalnej jest wolny dostęp do kształcenia się, wszelkich dostępnych informacji, pracy w wybranym zawodzie, oferowanych przez rynki towarów oraz usług a także do gromadzenia przez jednostki kapitału.

Zadaniem polityki liberalnej jest umożliwienie każdemu obywatelowi określonego społeczeństwa działanie w dostępnych dziedzinach życia poprzez ograniczenie wpływu na jego decyzję przez państwo.  Zgodnie z tą zasadą państwo nie sprzeciwia się samoorganizowaniu się swoich obywateli.
Polityka liberalna ogranicza rolę państwa w twórczym życiu społeczeństwa jedynie do zabezpieczenia wolności każdej jednostki społecznej oraz obroną przed atakami przemocy nie tylko spoza granic terytorium państwa ale również w jego obrębie. Według jej podstawowych zasad, dąży do stworzenia praworządnego państwa, gwarantującego przestrzegania wspólnie ustalonych norm praw, obowiązków a przede wszystkim wolności. Według polityki liberalnej państwo nie może prowadzić konkurencyjnej działalności gospodarczej wobec prywatnych sektorów. Jej celem jest stworzenie państwa chroniącego naturalne warunki przyrody w trosce o przyszłe pokolenia oraz odpowiedniego zabezpieczenia dla ludzi starych, które nie obciążałoby finansowo młodszej części społeczeństwa.